Partnerzy

CENTRUM MUZYKI I TAŃCA LUDOWEGO W TRONDHEIM
 
Norweskie Centrum Muzyki i Tańca Ludowego działa od 15 czerwca 1992 jako organ wykonawczy i administracyjny Rady Muzyki i Tańca Ludowego. Działanie centrum skupia się na realizacji celu stowarzyszenia poprzez monitorowanie decyzji Rady i Zarządu, a także poprzez samodzielną pracę, uwzględniającą, między innymi, gromadzenie zbiorów, archiwizację, badania oraz udostępnianie zasobów dotyczących norweskiej muzyki tradycyjnej. Centrum mieści się w Dragvoll w Trondheim.
Centrum zatrudnia pracowników naukowych oraz dydaktycznych, posiadających odpowiednie wykształcenie w zakresie muzyki, jak i tańca ludowego. Niestety w obecnej chwili brakuje tu wyspecjalizowanych osób, mogących podjąć prace techniczne, w tym prowadzenie archiwum.
Statut stowarzyszenia zakłada dwa cele, które dotyczą przede wszystkim pracy naukowej Centrum Muzyki i Tańca Ludowego. Rada Muzyki i Tańca Ludowego przy Centrum ma za zadanie dokumentować i badać norweską muzykę i taniec tradycyjny, oraz upowszechniać wiedzę zdobytą dzięki tym działaniom. Ponadto stara się poszerzać wiedzę oraz zrozumienie norweskiej muzyki tradycyjnej, w celu poprawy ich wykonywania oraz przeżywania, a także w celu bardziej powszechnego w nich uczestnictwa oraz zainteresowania tymi dziedzinami wśród Norwegów jak i innych narodowości.
Norweskie Centrum Muzyki i Tańca Ludowego uczestniczy w projekcie Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina Pomiędzy tożsamością narodową a wspólnotą kultur: Od Chopina i Tellefsena do XXI wieku.



ZWIĄZEK POLAKÓW WE FREDRIKSTAD
 
Pierwsi Polacy przybyli do Norwegii po upadku powstania listopadowego. Część z nich osiadła tu na stałe, między innymi we Fredrikstad. W latach 80 XX wieku został założony we Fredrikstad Związek Polaków, którego celem jest przede wszystkim integrowanie norweskiej polonii, a także propagowanie i pielęgnowanie tradycji oraz kultury polskiej.
Związek Polaków we Fredrikstad to organizacja apolityczna mająca na celu współpracę polonii zamieszkującej miasto Fredrikstad i sąsiednich gminach. Opiera swoją działalność na pracy ogółu członków. Wśród celów organizacji jest budowania wizerunku Polaków w Norwegii, jak również integrowanie społeczności polonijnej w środowisku lokalnym, pomoc rodakom nowo przybywającym do Skandynawii, współpraca z władzami miasta, a także z instytucjami mającymi podobne cele.
Organizacja prowadzi działalność kulturalną, edukacyjną, integracyjną i sportową. W ramach Związku utworzono w Szkołę Sobotnią we Fredrikstad, do której uczęszczają dzieci dwujęzyczne, których głównym językiem jest norweski.
Związek Polaków we Fredrikstad uczestniczy w projekcie Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina Pomiędzy tożsamością narodową a wspólnotą kultur: Od Chopina i Tellefsena do XXI wieku.


MUZEUM W RINGVE

Historia Ringve
Ringve jest jedynym w swoim rodzaju norweskim muzeum poświęconym muzyce oraz instrumentom. Od rozpoczęcia działalności w 1952 roku, instrumenty ze wszystkich stron świata trafiają tutaj, a sama instytucja wyróżnia się tym, że doskonale uczy historii muzyki. Jednak Ringve stara się być także muzeum jutra, odzwierciedlać i komentować nowe trendy muzyczne w nowoczesnej Norwegii, która stała się punktem styku wielu kultur. Chce zachowywać i odnawiać, stać na straży tradycji oraz zapowiadać nowe.
Muzeum i jego działalność są nieodmiennie związane z posiadłością Ringve oraz charakterystyczną zabudową, która stanowi jedyne w swoim rodzaju ramy spajające kolekcję. Stary park, otaczający posiadłość stał się Ogrodem Botanicznym Norweskiego Uniwersytetu Nauki i Technologii w Ringve w 1973 roku.
Ringve dawniej i dziś.
Przez wieki Ringve wielokrotnie zmieniało zarówno status, jak również właściciela – było dominium koronnym, własnością kościoła i wielu słynnych rodzin z Trondheim oraz Trøndelag. W przeszłości spełniało wiele funkcji – było folwarkiem i wzorcowym gospodarstwem, przechodząc długą drogę do stania się muzeum i ogrodem botanicznym. Posiadłość stanowiła dom wielkich i małych, bogatych handlarzy oraz skromnych służących. Zarówno ludzi, jak i melodie złotej ery posiadłości można usłyszeć w ciepłe letnie wieczory, teraz ich głosy łączą się z dźwiękami instrumentów muzycznych z całego świata.
Zbiory
Dziś Muzeum w Ringve jest norweskim muzeum narodowym instrumentów muzycznych, a jego zbiory liczą ok. 2000 eksponatów. Spośród nich ok. 700 stanowią klasyczne instrumenty europejskie, obok tradycyjnych, pochodzących ze Starego Kontynentu i innych stron świata. Dodatkowo w zbiorach muzeum znajduje się około 25000 stron partytur i starodruków, olbrzymia kolekcja zdjęć, archiwum dźwiękowe, przechowujące wałki do pianoli, wałki do fonografu, nagrania oraz fonogramy.
Muzeum posiada także zbiory dotyczące słynnych osobistości oraz instytucji związanych z muzyką, zarówno w kraju, jak i na szczeblu lokalnym. W posiadłości Ringve dorastał Peter Wessel Tordenskiold (1690- 1720), a muzeum utrzymuje wystawę poświęconą zarówno jemu, jak i okresowi, w którym żył. Kolekcja instrumentów klawiszowych obejmuje między innymi włoski wirginał pochodzący z początku XVII wieku, szpinet z ok. 1700 roku, dużą kolekcję klawikordów z XVIII wieku, klawesyn zbudowany przez Jacoba Kirkmana z 1767 roku, pianina z sygnaturami J.A. Stein 1783 oraz Conrad Graf 1826, a także klawiharfę stworzoną przez Chr. Dietza ok. 1870 roku. W zbiorach dawnych instrumentów dętych drewnianych znajduje się flet prosty altowy, stworzony przez J.B. Gahna ok. 1700 roku oraz kwartet klarnetowy autorstwa Biltona (Londyn, ok. 1840 roku). Wśród pozostałych znajdują się instrumenty smyczkowe, takie jak skrzypce zbudowane przez H&A Amati w 1612 roku, viola d'amore Eberlego (Praga, 1755), viola da gamba pochodząca z warsztatu Tielkego (Hamburg, ok. 1700 roku), a także instrumenty elektroniczne, takie jak syntezator Subharchord II z 1968 roku itd. Dużą część zbiorów stanowią tradycyjne instrumenty norweskie, takie jak na przykład skrzypce hardanger z XVIII i XIX wieku, norweskie cytry "langeleik" pochodzące z różnych części kraju, a także bogaty wybór instrumentów używanych w gospodarstwach górskich, podczas polowań, czy ważnych ceremonii. W zbiorach muzeum znajdują się instrumenty ze wszystkich kontynentów i rejonów świata – Afryki, Ameryki Łacińskiej, Oceanii, Azji itd. Wśród nich najważniejsze są te pochodzących z Tybetu, Indii oraz różnych krajów Europy Wschodniej. 


TRONDHEIM SYMFONIORKESTER
 
Trondheim Symfoniorkester to jedna z wizytówek norweskiej kultury muzycznej. Dzięki wszechstronności, dynamizmowi oraz jakości artystycznej najwyższych standardów jest postrzegana jako siła norweskiej sceny muzycznej a także źródło inspiracji dla całego kraju. Historia orkiestry sięga XIX wieku, kiedy w Trondheim, ośrodku muzyki sakralnej, osiedliło się wielu znakomitych artystów. Dotrzymując kroku rozwojowi europejskiej kultury stworzono kilka towarzystw muzycznych. Formalne utworzenie orkiestry nastąpiło w 1909 roku, a kolejne lata działalności umacniały jej pozycję. Niedawne, zwieńczone sukcesem trasy koncertowe w Niemczech, Austrii, Hiszpanii, Czechach, Chinach i Polsce potwierdziły jej międzynarodową reputację.
Od 1989 roku Trondheim Symfoniorkester ma swoją siedzibę w Sali Koncertowej Olavshallen w Trondheim. Obecnie zespół składa się z około 85 muzyków i daje prawie 100 koncertów rocznie. Orkiestra każdego sezonu prezentuje zróżnicowane programy muzyki klasycznej, a także produkcje operowe. Poprzez wiele programów edukacyjnych i społecznościowych zaangażowana jest we wspieranie  następnych pokoleń artystów oraz przyszłości kultury muzycznej. W 2010 roku Pierwszym Dyrygentem orkiestry został Krzysztof Urbański. Dwa lata później w uznaniu jego zasług dla rozwoju orkiestry otrzymał również tytuł Dyrektora Artystycznego. W marcu 2016 roku orkiestra mianowała Han-Na Chang na nowego dyrygenta, w przyszłym sezonie 2017–2018. Będzie to pierwsza w historii zespołu kobieta-dyrygent.
W 2014 roku Trondheim Symfoniorkester pod batutą Krzysztofa Urbańskiego wystąpiła w Warszawie podczas X Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego Chopin i Jego Europa Od Chopina i Griega do Panufnika. W programie trzech koncertów znalazły się Koncert fortepianowy f-moll op. 21 Fryderyka Chopina, II Koncert fortepianowy f-moll op. 15 Thomasa Tellefsena, IV Symfonia "Koncertująca" op. 60 Karola Szymanowskiego, Krzesany Wojciecha Kilara, Koncert fortepianowy a-moll op. 16 oraz I Suita "Peer Gynt" op. 46 Edwarda Griega, Koncert na orkiestrę Witolda Lutosławskiego, a także Koncert skrzypcowy D-dur op. 77 i Koncert skrzypcowy D-dur op. 77 w wersji fortepianowej Johannesa Brahmsa.
wróć
  • EEA Grants
  • Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
  • Narodowy Instytut Fryderyka Chopina

Finansowane z funduszy EOG, pochodzących z Islandii, Liechtensteinu i Norwegii, oraz środków krajowych.